Sinds de opkomst twintig jaar geleden is GPRS het meest gebruikte mobiele systeem geworden voor het verbinden van apparaten met een laag datavolume.
GPRS is in wezen een verbeterde versie van GSM (Global System for Mobile Communications), de kernstandaard achter het mobiele netwerk van de tweede generatie (2G).
Het grote technische verschil tussen GSM en GPRS heeft te maken met de techniek die wordt gebruikt voor gegevensoverdracht. GSM maakt gebruik van de Circuit-Switched (CS) methode. Hierbij wordt een toegewijde circuit ingeschakeld gedurende de hele duur van een verbinding tussen twee gebruikers. Daarentegen is GPRS een pakketgeschakeld protocol. Onder deze techniek worden datapakketten op verschillende tijdsintervallen overgedragen om efficiënter gebruik te maken van de gegevensoverdrachtcapaciteit over het netwerk.
Op de 2G- en 3G-netwerken bestaan CS- en GPRS-technologieën naast elkaar en vervullen ze complementaire rollen. CS wordt ingezet voor spraakoproepen en tekstberichten, terwijl GPRS wordt gebruikt om gegevens tussen apparaten over te dragen.